Skopiowanie pliku wykonywalnego nie czyni aplikacji przenośną. Stary komputer z Windows 2000 może zależeć od baz danych, ścieżek sieciowych, sterowników lub sprzętowych kluczy licencyjnych. Ten poradnik tworzy weryfikowalny spis do przyszłej migracji; niczego nie instaluje ani nie naprawia i nie potwierdza zgodności z nowszym Windows.
1. Zapisz stan początkowy
Pracuj na istniejącym starym systemie odłączonym od Internetu. Zanotuj datę, komputer, zalogowanego użytkownika i badaną aplikację. W oknie informacji programu zapisz producenta, dokładną wersję i rozszerzenia. Zgromadź źródło instalacji i dokumenty licencyjne w chronionym miejscu. Nie wpisuj haseł ani kluczy licencji do ogólnego raportu.
2. Zapisz informacje o systemie
- Otwórz Start – Uruchom i wpisz
msinfo32. - Zapisz podsumowanie systemu z wersją Windows, dodatkiem Service Pack, nazwą komputera i ustawieniami regionalnymi. Użyj dostępnej funkcji zapisu lub eksportu i zachowaj czytelny raport tekstowy w nowym folderze.
- W Środowisku oprogramowania sprawdź usługi, załadowane moduły, zmienne środowiskowe, połączenia sieciowe i programy startowe. Zanotuj istotne ścieżki i wersje.
- W Składnikach sprawdź drukarki, porty i specjalne urządzenia potrzebne aplikacji. Otwórz zapisany wynik ponownie i sprawdź wymagane sekcje.
3. Uzupełnij dane każdej aplikacji
Utwórz listę z polami zależność, zaobserwowana wartość, dowód, osoba odpowiedzialna, do sprawdzenia. Wypełnij ją na podstawie istniejących ustawień, dokumentacji i znanych procesów:
- Foldery danych, szablony i pliki konfiguracji, oddzielnie od pliku wykonywalnego.
- Dyski sieciowe i rzeczywiste cele udziałów, serwer i nazwa bazy danych oraz wymagane sterowniki: bez danych uwierzytelniających.
- Powiązane usługi, tryb uruchamiania, konto usługi i zaplanowane zadania: tylko dokumentuj, bez zatrzymywania ani zmian.
- Drukarki, skanery, urządzenia szeregowe, klucze sprzętowe i odpowiednie sterowniki oraz dodatkowe składniki wykonawcze.
- Uprawnienia użytkowników, formaty plików, sposoby importu/eksportu i kontakty do producenta.
4. Wyraźnie oznacz braki
Informacje o systemie to obraz chwili, a nie pełny analizator zależności. Załadowana biblioteka DLL nie dowodzi przenośności; brak DLL na liście nie oznacza, że nigdy nie będzie potrzebna. Sama lista programów też nie wystarczy. Microsoft dokumentuje nawet wpisy niezainstalowanych aplikacji Office w module Office 2000; wiele szczegółów jest wypełnianych dopiero przy uruchomionej aplikacji. Nie uruchamiaj nieznanych procesów na oryginale tylko dla uzupełnienia listy. Niejasności oznacz jako otwarte.
5. Przygotuj testy odbioru
Z właścicielem procesu ustal konkretne próby w oddzielnym środowisku: otwarcie reprezentatywnej kopii danych, merytoryczna kontrola wyniku, zapis i ponowne otwarcie oraz wymagany druk lub eksport. Wcześniej wyjaśnij prawa instalacji, przeniesienie licencji, dostępność sterowników i zweryfikowaną kopię danych z procedurą odtworzenia. Sam start programu lub kopiowanie folderu nie oznacza udanej migracji. Zachowaj oryginalną instalację i dane do czasu udokumentowanego odbioru.