Zbiór widocznych plików z płyty CD nie jest automatycznie płytą startową. W istniejącym pliku ISO z archiwum Windows 98 drzewo plików i informacje startowe El Torito bada się osobno. Procedura używa aktualnego programu xorriso w Linuksie, a nie narzędzia wewnątrz Windows 98. Nie zmienia obrazu i nie uruchamia instalatora ani starego systemu.
1. Przypisać kopię archiwalną
Zapisz etykietę, język, wydanie, pochodzenie i odpowiadający plik obrazu. Sam przyrostek ISO nie potwierdza pochodzenia ani kompletności. Niezmienioną kopię archiwalną przechowuj osobno, a dodatkową kopię roboczą badaj na odpowiednim aktualnym systemie. Nie uruchamiaj nieznanych programów z obrazu. Klucze instalacyjne nie należą do publicznych protokołów.
Procedura dotyczy obrazów danych ISO 9660 z możliwą strukturą El Torito. Nie zastępuje właściwej metody archiwizacji płyt audio lub mieszanych, szczególnych zabezpieczeń przed kopiowaniem ani wielu sesji. Jeśli zapisano tylko folder z plikami, oznacz go jako kopię plików, a nie jako potwierdzony obraz startowy.
2. Tylko odczytać katalog startowy
Zainstaluj xorriso z zaufanego źródła pakietów aktualnego systemu Linux. Zastąp przykładową ścieżkę istniejącą kopią roboczą. Cudzysłowy pozostają ważne przy spacjach:
xorriso -no_rc -indev "/sciezka/archiwum/w98-kopia.iso" -report_el_torito plain -rollback_end
-no_rc stoi na początku i zapobiega wczytaniu plików startowych z dodatkowymi poleceniami. -indev wczytuje wejście, -report_el_torito plain pokazuje informacje z katalogu startowego. -rollback_end kończy pracę bez zapisu oczekujących zmian. Nie dodawaj opcji nagrywania, dodawania, usuwania ani przebudowy.
Zapisz wersję narzędzia, pełne komunikaty i badaną ścieżkę. Znaleziony katalog pokazuje, że informacje startowe istnieją, ale nie dowodzi udanego startu. Brak katalogu może oznaczać, że ta płyta wcale nie miała startować bezpośrednio albo że kopia jest nieodpowiednia. Nie dodawaj później katalogu do oryginału archiwalnego, aby sztucznie zaliczyć test. Znaczenie wierszy raportu wyjaśnia xorriso poleceniem -report_el_torito help.
3. Sprawdzić pliki niezależnie
Otwórz kopię roboczą odpowiednim czytnikiem archiwów lub ISO. Porównaj oczekiwane foldery, nazwy plików i ważne treści z dostępną dokumentacją. Wyświetlona lista nie jest jeszcze pełną kontrolą odczytu; wybrane ważne pliki muszą dać się rzeczywiście odczytać. W razie potrzeby wypakuj je do nowego pustego folderu, bez uruchamiania plików. Zanotuj błędy odczytu i brakujące elementy.
Suma kontrolna służy później do rozpoznania zmienionych kopii. Nie dowodzi pochodzenia ani tego, że pierwotny odczyt objął wszystkie potrzebne sesje i obszary. Przechowuj razem plik obrazu, sumę i protokół oraz drugą kopię osobno.
4. Traktować test startu jako osobny krok
Rzeczywisty test startu należy do odpowiednio przygotowanego izolowanego środowiska, bez dostępu do dysków produkcyjnych i udziałów sieciowych. Nie zaczynaj instalacji na komputerze roboczym. Tryb oprogramowania układowego, emulowany sprzęt i ewentualna dodatkowa dyskietka startowa muszą pasować do nośnika. Niepowodzenie w dowolnej nowoczesnej maszynie wirtualnej nie dowodzi automatycznie uszkodzonego obrazu. Wynik zapisz osobno: pliki sprawdzone, katalog obecny albo nie, test startu wykonany albo nadal otwarty.
