Litera dysku nie pokazuje, ile nośników obsługuje miejsce do magazynowania w Windows 8. Przed migracją ustal powiązania pul, przestrzeni i dysków fizycznych. Ten spis jest tylko odczytem: nie tworzy puli, nie usuwa dysku i nie aktualizuje formatu. Windows 8 nie jest już wspierany; spis przygotowuje migrację, ale nie potwierdza zgodności systemu docelowego.
1. Udokumentuj istniejący widok
Otwórz Panel sterowania – System i zabezpieczenia – Miejsca do magazynowania. Zapisz komputer, wersję Windows, datę i każdą istniejącą pulę wraz ze stanem. Rozwiń dostępne szczegóły. Jeśli jest tylko opcja tworzenia puli, nie twórz jej: to nie dowód, że podłączone dyski są puste. Zatrzymaj się, gdy brakuje oczekiwanej puli, i wyjaśnij pierwotną konfigurację.
2. Zapisz trzy oddzielne poziomy
- Pula: nazwa, wyświetlana pojemność całkowita, zajęta lub wolna pojemność i ostrzeżenia.
- Przestrzeń: nazwa, litera, powiązana pula, maksymalny rozmiar logiczny, zajętość i typ odporności, np. Prosty, Dublowanie lub Parzystość. Przepisz rzeczywisty widok, nie zgaduj na podstawie liczby dysków.
- Dyski fizyczne: liczba, wyświetlane nazwy, pojemności, stan i dostępne unikatowe identyfikatory. Dodaj istniejące etykiety obudów lub połączeń bez odłączania urządzeń ani otwierania obudowy.
Podobne dyski mogą mieć identyczne nazwy. Niewyjaśniona identyfikacja pozostaje otwartą kwestią; litera dysku nie jest numerem seryjnym. Zachowaj spis w chronionym miejscu poza tą pulą. Klucze odzyskiwania nie należą do zrzutów ekranu ani ogólnego spisu.
3. Prawidłowo odczytaj pojemność i ochronę
Przy alokacji elastycznej maksymalny rozmiar logiczny może przekraczać fizycznie dostępną pojemność. Samo wolne miejsce w Eksploratorze nie dowodzi więc wystarczającej rezerwy puli. Kilka przestrzeni może współdzielić pulę. Dublowanie i parzystość potrzebują dodatkowej pojemności; nie sumuj rozmiarów logicznych jak zainstalowanych dysków.
Przestrzeń prosta nie zapewnia takiej odporności na awarie. Dublowanie lub parzystość mogą obsłużyć pewne awarie dysków, ale nie są niezależną kopią na wypadek przypadkowego usunięcia, złośliwego oprogramowania lub utraty całego urządzenia. Stan prawidłowy nie jest testem odzyskiwania. Zapisz dokładne ostrzeżenia i unikaj dodatkowych zapisów; nie usuwaj, nie inicjalizuj ani nie formatuj podejrzanego dysku na podstawie przypuszczeń.
4. Przygotuj niezależną kopię
Spisz potrzebne dane każdej przestrzeni. Jeśli dają się odczytać bez błędów, skopiuj je do zatwierdzonego miejsca poza tą samą pulą. Sprawdź błędy kopiowania i otwórz reprezentatywne pliki docelowe. Inna lokalizacja w tej samej puli nie jest niezależną kopią. Przy błędach odczytu lub awariach dysków najpierw zaplanuj specjalistyczne zabezpieczenie lub odzysk, zamiast wielokrotnie wymuszać pełne kopie.
Fizyczny członek puli nie jest samodzielnie czytelną kopią plików. Windows 7 nie obsługuje Miejsc do magazynowania. Nie podłączaj pojedynczych członków do innych systemów na próbę ani nie akceptuj tam inicjalizacji. Przeniesienie całej puli i aktualizacja formatu wymagają osobnego, sprawdzonego planu zgodności i wycofania zmian. Spis jest gotowy, gdy powiązania, ostrzeżenia, zakres danych, sprawdzona kopia zewnętrzna i otwarte kwestie są udokumentowane.
Źródło: Microsoft: Virtualizing storage for scale, resiliency, and efficiency (2012).