Windows 95: sprawdź długie nazwy przed kopiowaniem danych

Kopia może przenieść zawartość, a jednocześnie skrócić nazwy. Przy danych Windows 95 sama liczba i rozmiar nie wystarczą: liczą się pełne nazwy, podfoldery i użyteczność w miejscu docelowym. Próba nie zmienia oryginałów ani nie uruchamia starych programów z nieznanych źródeł. Stary komputer pozostaje odłączony od publicznego Internetu.

1. Odróżnij nazwy długie od krótkich

Krótka nazwa 8.3 ma najwyżej osiem znaków przed kropką i trzy znaki rozszerzenia. Windows może obok długiej nazwy udostępnić krótki alias z tyldą. Nazwa taka jak PROJEK~1.TXT nie dowodzi więc istnienia drugiego pliku. Z samego aliasu nie da się natomiast niezawodnie odtworzyć oryginalnej długiej nazwy.

Liczy się cała droga: program źródłowy, narzędzie kopiowania, nośnik pośredni, ewentualny format archiwum i program docelowy. Stare narzędzia MS-DOS lub niektóre systemy plików CD mogą przekazać tylko krótką postać. Aktualna dokumentacja Microsoft opisuje też nowsze systemy; współczesne ustawienia długich ścieżek nie są rozwiązaniem dla Windows 95. Długa nazwa i zbyt długa pełna ścieżka to odrębne problemy.

2. Utwórz bezpieczny zestaw testowy

W nowym folderze utwórz małe pliki tekstowe o różnej zawartości. Użyj np. Projekt Raport Styczen.txt i Projekt Raport Luty.txt oraz nazwy ze znakiem narodowym, np. Próba.txt. Dodaj podfolder ze spacją w nazwie. Zapisz wcześniej pełne nazwy, przypisaną zawartość i strukturę folderów. Nie wybieraj nazw różniących się tylko wielkością liter.

Użyj krótkich, czytelnych ścieżek, unikaj zastrzeżonych nazw urządzeń i znaków takich jak dwukropek lub pytajnik. Sprawdź też rozszerzenia w widoku plików lub właściwościach; ukryte rozszerzenie nie zostało usunięte. Zestaw nie może zastąpić prawdziwych danych ani znajdować się w folderze aplikacji.

3. Sprawdź rzeczywistą drogę

  1. Skopiuj tylko folder testowy dokładnie tym narzędziem i nośnikiem pośrednim, które planujesz wykorzystać. Kopiuj, nie przenoś.
  2. Przy użyciu archiwum sprawdzaj po rozpakowaniu do nowego, pustego folderu docelowego. Sam widok nazw w archiwum nie wystarcza.
  3. Na celu porównaj wszystkie pełne nazwy plików i folderów, znaki narodowe, rozszerzenia i liczbę plików. Szczególnie sprawdź dwa podobne projektowe pliki pod kątem pomylenia lub nadpisania.
  4. Otwórz każdy plik i porównaj zawartość z zapisanym przypisaniem. Taki sam rozmiar nie dowodzi niezmienności danych. Zanotuj wersję narzędzia, drogę, cel i wynik.

4. Przy różnicach nie zmieniaj nazw oryginałów

Jeśli są tylko krótkie nazwy, błędne znaki, brakujące pliki lub ostrzeżenia o nadpisaniu, zatrzymaj się przed właściwą migracją. Nie zmieniaj masowo nazw oryginałów. Użyj innej, sprawdzonej drogi kopiowania lub archiwizacji i powtórz cały test. Nie formatuj nowego nośnika bez wcześniejszego sprawdzenia jego zawartości i zgodności ze starym komputerem.

Nawet gdy długie nazwy pozostaną, krótkie aliasy mogą być inne lub nie istnieć na celu. Stare skróty i aplikacje ze stałymi krótkimi ścieżkami wymagają osobnego testu w odpowiednim odizolowanym środowisku. Próba nazw nie potwierdza kompletnej instalacji ani zgodności programu. Zachowaj oryginały i niezależną kopię do odbioru. Dopiero po poprawnej próbie rozpocznij kopiowanie danych z dalszą wyrywkową kontrolą zawartości.

Źródło: Microsoft: Naming Files, Paths, and Namespaces.