Lista skrzynek nie jest planem migracji. Trzeba znać także aliasy, delegowanie, kalendarze i aplikacje wysyłające pocztę. Ten poradnik tworzy inwentarz; nie uruchamia migracji ani nie zmienia DNS lub uprawnień.
Ustal zakres i źródła danych
Zapisz system źródłowy i wersję, dzierżawę docelową, odpowiedzialną osobę i datę. Rozróżniaj lokalny Exchange, Exchange Online i inne platformy. Zapytanie do chmury nie inwentaryzuje całego lokalnego serwera. Zbieraj tylko uprawnione obiekty i przechowuj spis w chronionym folderze projektu, bez haseł i tokenów.
Jeden identyfikowalny wiersz na obiekt
- Zapisz stały identyfikator obiektu, nazwę wyświetlaną, identyfikator logowania, główny adres SMTP, wszystkie dodatkowe adresy, typ skrzynki i właściciela. Identyfikator logowania, właściwość Alias i dodatkowe adresy SMTP to różne rzeczy.
- Dodaj rozmiar, archiwum, odpowiednie wymagania przechowywania i wymaganą licencję docelową. Rozdziel skrzynki użytkowników, współdzielone i zasobów. Listy dystrybucyjne, kontakty, foldery publiczne i grupy Microsoft 365 trzymaj osobno, nie jako zwykłe skrzynki użytkowników.
- Dla istniejących skrzynek Exchange Online uprawniony administrator może odczytać
Get-EXOMailbox -ResultSize Unlimited -Properties EmailAddresses. Bez jawnego ResultSize wartość domyślna wynosi 1000. To początek spisu obiektów skrzynek w chmurze, nie pełny eksport wszystkich typów odbiorców, rozmiarów i praw. - Przypisz każdy obiekt źródłowy do planowanego celu i odpowiedzialnej osoby. Oznacz braki danych i kolizje adresów; nie rozwiązuj ich niezweryfikowanym usuwaniem lub zmianą nazwy.
Dodaj zależności
Spisz Pełny dostęp, prawa wysyłania, członkostwa grup, przekierowania i ważne reguły Odebranych. Zapytaj o wspólne kalendarze, rezerwacje sal, urządzenia mobilne, lokalne PST oraz skanery, drukarki i aplikacje wysyłające pocztę. Dla połączeń zapisuj tylko metody, punkty końcowe i właścicieli, nie sekrety. Dokumentuj też routing, łączniki, akceptowane domeny i odpowiedzialność za DNS.
Wybierz ścieżkę i pilotaż
Dopiero po spisie wybierz wspieraną ścieżkę według aktualnych wymagań Microsoft dla źródła i celu. IMAP przenosi tylko wiadomości z folderów pocztowych, nie kontakty, kalendarze lub zadania; skrzynki docelowe muszą już istnieć. Udany import poczty nie dowodzi pełnej migracji.
Zaplanuj reprezentatywny pilotaż, kopię zapasową, kryteria wycofania i późniejsze przełączenie. Określ testy odbioru: logowanie, dostarczanie wewnętrzne i zewnętrzne, odbiór na aliasy, kalendarze, delegowanie i wysyłanie aplikacji. W pilotażu porównuj uzgodnione obiekty wzorcowe oraz raporty błędów i pominięć, nie tylko zielony stan ogólny. Otwartym zależnościom przypisz właściciela i termin. Dopiero uzgodniony spis z wyjaśnionymi wyjątkami stanowi podstawę osobno zatwierdzonego przeniesienia.
