Brakujące znaki, puste ramki i przesunięte opisy nie zawsze mają tę samą przyczynę. Sprawdź kopię roboczą i udokumentuj różnicę przed zmianą czcionek. Nazwy menu mogą zależeć od wersji LibreCAD.
Najpierw porównaj z oryginałem
Zapisz kopię pod nową nazwą. Zanotuj wersję programu, system i format pliku. Poproś nadawcę o referencyjny PDF tej samej rewizji oraz nazwę oczekiwanej czcionki. Podobny wygląd nie dowodzi identycznych znaków ani szerokości tekstu.
Sprawdzaj krok po kroku
- Sprawdź View → Draft. W tym trybie LibreCAD pokazuje tekst jedynie jako ramki. Wyłącz go na czas kontroli. Sprawdź też widoczność danej warstwy i powiększ tekst.
- Otwórz właściwości problematycznego obiektu tekstowego przez Modify → Properties. Zapisz treść, czcionkę, wysokość, kąt i wyrównanie; dla tekstu wielowierszowego także odstępy między wierszami. Podczas samego dokumentowania zamknij okno bez zmian.
- Porównaj rzeczywistą treść z wzorcem. Jeżeli zapisany tekst jest błędny, zmiana czcionki tego nie naprawi. Gdy brakuje tylko znaków specjalnych, przetestuj właśnie je; dostępność nazwy czcionki nie gwarantuje ich wyświetlenia.
- W Options → Application Preferences → Paths sprawdź dodatkową ścieżkę Fonts. Uzupełnia ona ścieżki domyślne. Poproś o plik czcionki odpowiedni dla LibreCAD z zaufanego źródła i wyjaśnij prawa użytkowania. Dowolna czcionka systemowa nie jest automatycznie zamiennikiem.
Zmień tylko jedno miejsce testowe
Przed zmianą zanotuj dotychczasowe ścieżki i ustawienia. Udostępnij odpowiednią, dozwoloną czcionkę i sprawdź jej obecność na liście; przed ewentualnym restartem programu zapisz wszystkie prace. Najpierw przetestuj skopiowany obiekt tekstowy. Porównaj znaki diakrytyczne, symbole średnicy, stopnia i plus/minus, podziały wierszy, szerokość i nakładanie tekstu. Nie zmieniaj wszystkich opisów naraz ani nie zamieniaj pochopnie tekstu na linie.
Potwierdź i przekaż wynik
Zapisz rysunek testowy, otwórz ponownie i sprawdź podgląd wydruku oraz wyeksportowany PDF. Porównaj problematyczne miejsca ze wzorcem. Zapisz plik i rewizję, teksty lub warstwy, czcionkę oczekiwaną i używaną, obrazy przed/po oraz pozostałe błędy. Wyraźnie oznacz czcionkę zastępczą. Bez wzorca lub właściwej czcionki nie można pewnie potwierdzić pierwotnego wyglądu; pozostaw oryginalny plik bez zmian.
